Mimo swoich niewielkich rozmiarów i widocznego “zapomnienia przez świat”, warto tu przyjechać i zobaczyć kilka interesujących miejsc. Są nimi bez wątpienia Kościół parafialny pw. Matki Boskiej Częstochowskiej z XIII wieku, Kaplica pw. Św. Jerzego (obecnie Kościół Pomocniczy pw. Św. Alberta Chmielewskiego), mury obronne (zachowane na całym obwodzie miasta, zbudowane z kamieni granitowych i z cegły wzniesione zostały na przełomie XIII i XIV wieku) i cylindryczna Baszta “francuska”, Ratusz oraz Pomnik Poległych.

Uwaga. Będąc w Maszewie, warto wybrać się do oddalonego o 8km, znajdującego się w lesie i nad jeziorem Pałacu Maciejewo.

Zapraszam do obejrzenia kilku zdjęć z tych miejsc.

Autor: Arek Paździora

Po drugiej wojnie światowej miejsce wyniszczało. W pewnym momencie było tak porośnięte i zaniedbane, że przestało być widoczne. Narastająca tam masa śmieci sprawiła, że miejsce stało się przyjazne bezdomnym, którzy chętnie wykorzystywali je do swoich celów.

Na szczęście jednak cmentarzem zainteresowali się członkowie “Prawobrzeze.eu“, czyli portalu Miłośników Prawobrzeża. Własnymi siłami postanowili doprowadzić obiekt do stanu, w jakim być powinien.
- Oczyściliśmy teren ze śmieci, a także powstawialiśmy w ziemię przewrócone nagrobki - tłumaczy Bartosz Milewski, jeden z członków portalu. - Niestety, ktoś notorycznie dewastował ten obiekt.

W zeszłym roku miejsce odwiedził także prezydent Szczecina, Piotr Krzystek. Głowa miasta zapoznała się z obiektem, deklarując chęć pomocy w doprowadzeniu go do porządku. Czynami pomogła także radna Szczecina, Teresa Kalina.
- Raz kiedyś wysyłamy na to miejsce firmę, która zabiera śmieci - mówi Kalina. - Zazwyczaj jest tak, że to dzieci z pobliskiej szkoły biorą worki i sprzątają cmentarz.

Ciekawa jest także sprawa przynależności terenu, na którym znajduje się nekropolia. Otóż jakiś czas temu Miasto wydzierżawiło tereny szczecińskiemu biznesmenowi, Januszowi Korzeniewiczowi. W zamian za to miał w miejscu cmentarza zrobić lapidarium. Na taki ruch nie chcą pozwolić jednak członkowie portalu Prawobrzeże.eu.
- Lapidarium tworzy się wówczas, gdy nie wiadomo, jaki był pierwotny układ nagrobków - tłumaczy Milewski. - Nam udało się odtworzyć alejki, widać, gdzie pochowali ludzie. Modernizując obiekt należy zachować jego układ.

Sprawa utknęła w miejscu. Póki co, trwają spory i nie wiadomo, jaka będzie przyszłość obiektu, który niszczeje z dnia na dzień. Głos w sprawie zawiera także przewodniczący Rady Osiedla Bukowe-Klęskowo, Jerzy Lasak.
- Gdybyśmy doszli do porozumienia i odnowili ten obiekt, to stałaby się rzecz precedensowa - twierdzi Lasak. - To są przecież nagrobki przodków, którzy mieszkali tutaj przed nami. Musimy to uszanować.

Póki co, można jedynie zachęcić do odwiedzenia cmentarza przy ul. Smutnej. Jego wygląd nie jest zachęcający, ale my sami także możemy przyczynić się do zmiany wizerunku. Wystarczy, że będąc tam zabierzemy choćby jedną butelkę pozostawioną w tym miejscu. A trzeba zauważyć, że cmentarz ma naprawdę dużą wartość poznawczą. Niemieckojęzyczne epitafia z datami mogą świetnie odpowiedzieć na pytania lokalnych historyków. Cmentarz przy ul. Smutnej jest także dziedzictwem kulturalnym niemieckich mieszkańców Szczecina.

Krzysztof Ulfand

>>> Zobacz zdjęcia cmentarza <<<

Niestety, z upływem czasu obiekt zmarniał. Brak zainteresowania ze strony władz Miasta oraz upadek klubu spowodował, że stadion zaczął niszczeć. W pewnym momencie stał się martwym obiektem – nie odbywały się tam żadne spotkania.

Obiekt zarósł zielenią. Dziś niewielu domyśliłoby się, że to miejsce było kiedyś stadionem. Z trybun (wcale niemałych, kiedyś mogły pomieścić kilka tysięcy ludzi) wyrastają drzewa i krzaki. Wiosną i latem stadion przypomina bardziej ogród, niż miejsce rozgrywania zawodów sportowych.

Dziś „Pionier” oferuje mieszkańcom zupełnie inne atrakcje, niż kiedyś. Nie odbywają się tutaj mecze, ale można przyjść na spacer. Asfaltowa bieżnia znajdująca się wokół byłego boiska doskonale się do tego nadaje. Latem stadion obdziela swoich gości owocami. Wyrastające z trybun drzewa podzielą się z nami śliwkami i jabłkami, natomiast tuż obok znajdziemy krzaki z malinami i jeżynami.

I szkoda tylko trochę ludzi, którzy zostawiają po sobie śmieci. Głównie butelki i opakowania. Przez nich to kameralne i w gruncie rzeczy ładne miejsce popada w ruinę.
- Lubię tędy spacerować, poza tym to bardzo ciekawe miejsce do spędzania czasu „pod gołym niebem” – mówi portalowi ZobaczSzczecin.pl Ula, która mieszka nieopodal. – Szkoda, że niebawem tego miejsca już nie będzie.

Wszystko ze względu na to, że w miejscu gdzie obecnie znajduje się „Pionier” mają stanąć budynki mieszkalne. Na razie jednak sprawa utknęła w martwym punkcie. Mieszkańcy chcą, by stadion pozostał w obecnej formie, natomiast developer popadł w konflikt z Miastem.

Wygląda więc na to, że jeszcze przynajmniej kilka lat „Pionier” nie zostanie zburzony.
Zachęcamy do odwiedzenia „Pioniera”. Dziś miejsce nie wygląda już tak okazale, jak pierwotnie, ale ma dużą wartość historyczną. W dodatku, warto zobacć obiekt, którego niedługo może już zwyczajnie nie być.

Amatorom sportu natomiast polecamy wybrać się w te strony, gdyż w tym roku do użytku oddany został kompleks boisk ze sztuczną nawierzchnią, mieszczący się naprzeciw „Pioniera”.

Krzysztof Ufland

Temat Wieży Quistorpa jest obecnie gorący. Jeżeli chcecie zobaczyć ruiny wieży widokowej znajdujące się w Lesie Arkońskim, to nie zwlekajcie, bo być może niedługo nie będzie to już możliwe.

Projekt wieży widokowej powstał w 1900 roku na polecenie Martina Quistorpa. Miała ona być hołdem dla jego ojca Johanessa, szczecińskiego fabrykanta. Wykonany został przez berlińskiego architekta Franza Schwechtena w stylu neogotyckim z elementami neoromantycznymi. Otwarcie nastąpiło 14 maja 1904 roku.

Z powstaniem wieży związana jest również miejscowa legenda. Po śmierci ojca Martin Quistorp myślał tylko o wystawieniu mu pomnika. Chciał, aby był on w kształcie ptaka. Pewnego razu siedział na wzgórzu z kartką papieru w ręku i próbował narysować wspomniany pomnik. Nie miał jednak talentu do rysowania i nic mu nie wychodziło. W pewnym momencie podbiegł do niego chłopiec i zapytał, czy ma dużo pieniędzy. Martin odpowiedział, że ma kilka cegieł. Chłopiec odparł, żeby wybudował tu wieżę, aby on i jego koledzy mogli widzieć stąd dachy swoich domów. Jeszcze w tym samym roku stanęła w tym miejscu wieża wysoka na pięćdziesiąt metrów.

W dolnej części wieży znajdowała się letnia kawiarnia, do której można było wejść z każdej strony dzięki otwartym arkadom. Zamiast dachu, został nad nią wybudowany taras widokowy. Znajdowały się na nim dwie alegorie – Handlu i Przemysłu – rzeźby wykonane przez Ludwiga Manzla. Na środku tarasu znajdował się trzon ceglanej wieży. Pierwotnie wieża miała 45 metrów wysokości (52 metry z masztem) i zdobiona była ceramicznym, glazurowym detalem .

W latach swojej świetności wieża cieszyła się dużą popularnością wśród mieszkańców Szczecina. Była jedną z kulminacyjnych punktów wycieczek, główna atrakcja turystyczna. Z kilku poziomów wieży można było podziwiać wspaniałą panoramę Szczecina. W związku z tym, że wieża znajduje się na najwyższym wzniesieniu w Lesie Arkońskim – wzgórzu Arkony – od ulicy Arkońskiej prowadziły do niej piękne schody. Okoliczny obszar zagospodarowany był alejkami i parkową zielenią.

Martin Quistorp przekazał wieżę oraz otaczający ją Las Arkoński miastu. W 1942 roku na szczycie wieży zamontowano urządzenie radarowe i zaczęła stacjonować tam niemiecka jednostka przeciwlotnicza. Nie do końca znane są okoliczności zburzenia wieży. Jedna wersja mówi o zniszczeniu jej podczas nalotu Aliantów w 1944 roku. Według drugiej została ona wysadzona przez Niemców w 1945 roku, gdyż byłby to idealny punkt dla radzieckiej artylerii.

Obecnie po wieży została tylko kamienna podstawa, gdzie znajdowała się kawiarnia i fragment trzonu, na którym umiejscowiona była wieża. Wszystko jest w opłakanym stanie technicznym, z roku na rok wygląda coraz gorzej. Wieża jest także niszczona przez roślinność i drzewa, rosnące wokół niej, jak i na niej samej.

Ze względu na to, że kiedyś wieża była wspaniałym ośrodkiem rekreacyjnym, pojawiły się plany rekonstrukcji. Zajęła się nimi pani Małgorzata Gwiazdowska, miejski konserwator zabytków. Tak bardzo zależało jej na odbudowie wieży, że zleciła wykonanie projektu architektonicznego. Chciała w ten sposób zachęcić inwestorów. Wieża ma być zbudowana na zabytkowych, kamiennych podstawach, lecz górna część wykonana ma być ze szkła. Nie jest to wierne odwzorowanie, lecz nowa koncepcja oparta o stary budynek.

Do ruin zamku można dojść z kilku stron Lasu Arkońskiego. Prowadzi tam między innymi zielony szlak. Można także dostać się tam od strony ulicy Arkońskiej, pozostałościami schodów, które niegdyś prowadziły do samej wieży.

Obecnie ruiny wieży nie są może jednym z najpiękniejszych miejsc Szczecina, ale ze względu na swoją przeszłość na pewno warto je zobaczyć. Należy także wspomnieć, że jej ruiny w 2008 roku – obok Jasnych Błoni, Parku Kasprowicza, willi dawnych dzielnic Westendu i Neu Westendu – zostały umieszczone na ścieżce edukacyjnej „Śladami Quistorpów”.

Wiola Borzym

>>>Zobacz zdjęcia w obiektywie Wioli Borzym<<<

Brakuje pomysłu na niedzielne popołudnie? Wybierz się koniecznie do Bartoszewa nad jezioro.

Jezioro Bartoszewo znajduje się kilka kilometrów od Szczecina (około pięć). Położone jest w zlewni rzeki Gunicy, na terenie Puszczy Wkrzańskiej. Jezioro nie jest duże, jego powierzchnia to zaledwie 3,9 hektara. Średnia głębokość wynosi 1,5 metra a głębokość maksymalna 2,5 metra.

Okolice jeziora to świetne miejsce na rodzinny spacer w wolnej chwili. Jesienne popołudnia na pewno umili piękny widok i świeże powietrze. Jezioro służy głównie do celów rekreacyjno-wypoczynkowych. W obecnej porze roku najlepiej nadaje się do pieszych wycieczek i spędzania wspólnego czasu. Latem natomiast z powodzeniem można się tam wybrać na plażowanie. Zarówno woda jak i trawa dookoła są czyste, więc latem można spotkać tam korzystających ze słońca ludzi.

Nad jezioro prowadzą także piesze szlaki turystyczne, takie jak Szlak Puszczy Wkrzańskiej im. Stefana „Taty” Kaczmarka i Szlak Policki. Pierwszy z nich jest szlakiem czerwonym o długości 45,5 km. Szlak rozpoczyna się nad Jeziorem Głębokim i prowadzi przez Bartoszewo, aż do Trzebieży. Szlak Policki to szlak żółty. Startuje w Policach na Starym Mieście, a punkt kulminacyjny ma właśnie w Bartoszewie.

Aby dojechać do jeziora ze Szczecina należy kierować się al. Wojska Polskiego w kierunku Polic (za Głębokim). Około 4 km za granicą Szczecina będzie oznakowany zjazd na Bartoszewo (w lewo). Na pierwszym skrzyżowaniu w miejscowości należy skręcić w prawo i jesteśmy na miejscu.

Nie zwlekajcie i – jak tylko dopisze pogoda – odwiedźcie Bartoszewo!

Wiola Borzym

>>>Zobacz zdjęcia! - w obiektywie Wioli Borzym<<<

Stadnina w Żółtwi funkcjonuje już od 18 lat.
- Jesteśmy ośrodkiem z wielkimi tradycjami - chwali się właścicielka stadniny.

Oprócz ujeżdżalni, znajduje się tutaj także szkółka i ośrodek jeździecki. Można zapisać dzieci (od 5 lat) na cykliczne zajęcia. Każdy może również wynająć konia i pojeździć rekreacyjnie. A miejsca do ujeżdżania koni jest naprawdę sporo. Tereny stadniny zajmują około 4 hektarów.

Oprócz rekreacyjnej formy ujeżdżania koni, można także spróbować swych sił w jeździe sportowej. Jednak osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę z końmi, zazwyczaj pozostają przy pierwszej opcji.
- Mamy około dwudziestu koni rekreacyjnych - stwierdza właścicielka.

Koszt wynajęcia konia rekreacyjnego na 1 godzinę, to 35 złotych.

Stadnina mieszcząca się w środku Puszczy Wkrzańskiej jest bardzo kameralnym miejscem. Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia Żółtwi, sprzyjają temu także wycieczki rowerowe.

Krzysztof Ufland

>>>Zobacz zdjęcia! - w obiektwie Wioli Borzym<<<

Wizyty w “TV Pomerania” zaczęliśmy 30 października. Wówczas - wspólnie z prowadzącym, znanym i lubianym dziennikarzem szczecińskim Witoldem Piaseckim - rozmawialiśmy o pięknie naszego miasta. 6 listopada przedstawiliśmy widzom zalety i walory cmentarzy i lapidariów. Jutrzejszy program (27 listopada) poświęcony będzie… zapraszamy przed telewizory!

“Pomeranek” w TV Pomerania codziennie od godziny 8.15 rano. Popołudniowa powtórka, godzina 17.15.

Telewizję można odbierać w następujących sieciach kablowych:
Multimedia, częstotliwość 183,25 MHz kanał K-07,
UPC, częstotliwość 143,25 MHz kanał S-05, S-06,
VECTRA częstotliwość 527,25 MKz kanał K-28
Sat-Mont-Service częstotliwość 311,25 MHz kanał S-19

„Bar Pasztecik” przy al. Wojska Polskiego powstał w 1969 roku. W tym roku obchodzi 40-lecie istnienia. Jest to jeden z symboli Szczecina, który od tamtej pory niezmiennie cieszy się popularnością wśród mieszkańców. Jeśli ktoś raz spróbuje, to zazwyczaj zawsze tam wraca.

Paszteciki robione są tam przez maszynę, która została sprowadzona do Polski z Rosji i miała służyć żołnierzom radzieckim. Jej pierwotnym zadaniem było wytwarzanie pierożków. Później maszyna trafiła do „Społem”, gdzie zajęła się nią pani Bogumiła Polańska, wtedy technolog żywienia. To właśnie ona stworzyła bar i wymyśliła nazwę „pasztecik”. Paszteciki od razu zyskały sympatię klientów. W barze cały czas był ruch. Kiedy brakowało już farszu mięsnego, robiło się nadzienie z innych produktów lub sprzedawało się samo upieczone ciasto.

Mimo stopniowego pojawiania się konkurencji w postaci różnych budek z zapiekankami, kebabami, czy frytkami, pasztecik nie miał problemu z utrzymaniem się na rynku. Zawsze, kiedy prowadzi się interes pojawiają się trudności, lecz pani Bogumiła świetnie sobie z nimi radzi. To również ona urozmaiciła menu w „Paszteciku” wprowadzając paszteciki z serem i pieczarkami, jajkiem, kapustą i grzybami, czy parówką.

Teraz w barze nie ma już tylu klientów, co kiedyś. Wojska Polskiego nie jest już ulicą tętniącą życiem. W ciągu dnia zdarza się, że lokal jest pełen ludzi, po czym przez jakiś czas do baru nie zagląda nikt. Produkty też nie są już takie jak kiedyś, jednak pani Bogumiła zawsze sięga po te z najwyższej półki. I muszą być one świeże. Dlatego klienci odwiedzający „Pasztecika” wiedzą, że zawsze będzie miał ten sam, najlepszy smak.

Obecnie ludzie mają o wiele więcej wyboru jeżeli chodzi o punkty gastronomiczne. W Szczecinie „Pasztecik” jednak nadal prosperuje. Przede wszystkim dlatego, że jest bardzo smaczny i zdrowszy niż kebaby, hamburgery i innego rodzaju fast foody. Jest również tańszy od takich produktów. Jeden pasztecik kosztuje 2,50 zł. Popity czerwonym barszczykiem (1,80 zł) smakuje naprawdę wyśmienicie. W menu znajduje się także barszcz z uszkami (5,5 zł) oraz zimne napoje (różne ceny).

Należy pamiętać także, poza Szczecinem nie kupi się pasztecika. Jest to unikalny symbol stworzony przez panią Bogumiłę, także próżno szukać go w innych miastach Polski.

Dlatego warto odwiedzać „Pasztecika”. Kiedy jesteśmy w centrum i nie mamy możliwości zjedzenia normalnego obiadu, to na pewno lepiej zjeść dwa paszteciki z ciepłym barszczykiem niż zapychać się niezdrowym jedzeniem z budek, które nie grzeszą higieną i dbaniem o świeżość swoich wytworów. Więc kiedy tylko nabierzesz ochoty na coś pysznego biegnij po pasztecika.

Wiola Borzym

Kino Pionier istnieje w Szczecinie już od stu lat. Znajduje się przy al. Wojska Polskiego 2. Swoją działalność rozpoczęło oficjalnie 26 września 1909 roku pod nazwą „Helios”. Jest to najstarsze kino na świecie, co udokumentowane jest w Księdze Rekordów Guinessa. Pionier należy także do sieci kin studyjnych, która w tym roku obchodzi swoje 50-lecie.

To, że Pionier nie posiada kilku ogromnych sal kinowych z wielkim ekranem, jest zdecydowanie jego zaletą. Kino jest bardziej kameralne. Znajduje się tam jedna tradycyjna sala kinowa, w której są 82 miejsca i „Kiniarnia”, gdzie jednorazowo może zasiadać 40 osób. „Kiniarnia” to wyjątkowe pomieszczenie, które, przede wszystkim, odróżnia Pioniera od nowoczesnych kin. W tej sali filmy wyświetlane są starym projektorem, a ogląda się je siedząc przy stolikach i popijając ulubioną kawę, herbatę lub wino, które można zamówić w barze. To magiczne miejsce urządzone w stylu retro, przy odpowiednim filmie, może przenieść odbiorcę w zupełnie inny świat, zatrzymać na chwilę czas.

Obecnie idąc do Pioniera nie spotkamy się już z trzeszczącymi fotelami i starym ekranem, gdyż w 2002 roku przeprowadzono gruntowny remont. Nie zmieniło to jednak specyficznego klimatu kina. Wpływ na to mają również filmy wyświetlane w Pionierze. W repertuarze brakuje komercyjnych Hollywoodzkich produkcji, stawia się raczej na filmy europejskie, które reprezentują sobą odpowiednie wartości. Pojawiają się także klasyki kina. Ze względu na to można spodziewać się tu raczej dojrzałego towarzystwa i to również jest jego wielką zaletą. Idąc na film możemy w pełni skupić się na jego treści. Także po zakończeniu filmu nikt nas nie wygania, można siedzieć w sali do ostatniej wyświetlanej literki na ekranie i snuć przemyślenia nad obejrzanym filmem.

Kolejną zaletą kina jest cena biletów. Są ona sporo tańsze niż w innych szczecińskich kinach, cena mieści się w granicach 13 zł.

Kino Pionier to zdecydowanie miejsce dla miłośników kina, ale nie tylko. To również świetne miejsce na spędzenie czasu z przyjaciółmi lub we dwoje, a także samemu, kiedy przykrzy nam się samotne siedzenie w domu, w ponure jesienne wieczory. Mimo specyficznego wyboru filmów i nie częstych premier, każdy na pewno znajdzie coś dla siebie i będzie miał szansę na relaks np. przy lampce wina w „Kiniarni”. Więc zamiast w każdą niedzielę spędzać czas w centrach handlowych, warto odwiedzić „Pioniera 1909” i przenieść się w świat kina retro.

Wiola Borzym

]]> http://www.zobaczszczecin.pl/przyjdz-i-poczuj-sie-jak-sto-lat-temu/feed http://www.zobaczszczecin.pl/swieze-prosto-z-browaru http://www.zobaczszczecin.pl/swieze-prosto-z-browaru#comments Sun, 17 May 2009 07:51:22 +0000 admin http://www.zobaczszczecin.pl/?p=16 Wprawdzie nasz serwis ma na celu tylko i wyłącznie promowanie ciekawych szczecińskich miejsc, ale autor ZobaczSzczecin.pl wprost nie mógł się powstrzymać, aby słów kilka napisać o nowym ważnym produkcie z naszego miasta. Otóż na sklepowe półki trafił właśnie nowy Bosman - Niepasteryzowany. Piwo produkowane jest w 2009 roku od maja do września, niestety nie wiadomo jak to będzie wyglądało w następnych latach. Wszystko zależy najpewniej od efektów sprzedaży, a z tą może być różnie, ponieważ produkt jest w mieście trudno dostępny. Oczywiście może to świadczyć ogromnym zainteresowaniu (wszak reklam tego piwa w Szczecinie jest pełno), jednak dla mnie bardziej prawdopodobne jest to, że sprzedawcy po prostu boją się zamawiać piwo o krótkiej dacie przydatności, jeśli nie wiadomo jakim zainteresowaniem będzie się cieszyło. Mam nadzieję, że nie skończy się tak jak parę lat temu, gdy Bosman wprowadził na rynek dwa nowe smaki: strong i pils (bezalkoholowe). Oba zniknęły tak szybko, jak się pojawiły.

Bosman Niepasteryzowany pojawił się na rynku w butelce 0,5 l, ze złoto–brązową etykietą, podkreślającą świeżość, naturalność i wysoką jakość piwa. Piwo to zawiera: 5,5% alkoholu i 11,5% ekstraktu. “Niepasteryzowany”, o 8-io tygodniowym terminie przydatności do spożycia, dostępny jest niestety tylko na obszarze województwa zachodniopomorskiego. A szkoda, bo sama marka jest raczej nie do zdobycia w innych częściach kraju (choć nigdy nie zapomnę widoku paru zgrzewek “Full’a” w sklepie na drugim końcu Polski w Poroninie, 2 lata temu).

Wszystkich pełnoletnich czytelników ZobaczSzczecin.pl zachęcam do spróbowania tego trunku - koniecznie schłodzonego. Smacznego!